Iedereen schrijft boeken tegenwoordig, Dit terwijl nauwelijks nog Nederlands wordt gesproken..

Het begon ooit bij het begin, dampende vulkanische meren waar eenceligen elkaar verslonden, bij gebrek aan variatie. Het duurde miljoenen jaren voor er een behoorlijke hap op tafel stond, en dat dat alleen voor de sterkste, geen wonder dat Kanibalen de wet schreven, waarin later roofdieren het pleit beslechtten.

Toen ik op deze planeet afdaalde, was er al het een en ander gebeurd. Toch moesten wij het thuis vaak doen met gekookte aardappelen en een gesmolten margarine sausje. Onder invloed van een barbaarse geschiedenis was er een beginnende consumptie-maatschappij ontstaan, waar de puntjes nog op de i moesten worden gezet. Ik gaf daar weinig om, mijn wereld was het grote ‘buiten’, waar ik mijn avonturen beleefde en kennis opdeed van het leven in een economisch strategische stad. Het ‘Buiten” trok.

‘s Nachts droomde ik van andere werelden en grote vrijheid en kracht, overdag was het eten of gegeten worden. De zomers waren lang de straten leeg en autoloos, stoepbanden treinrails, vuil speelgoed, een plank een baseball bat. Voetbal werd gespeeld met tennisballen en kersbomenjacht was een jaarlijks fenomeen. Liefde bestond nog niet, en leven was eenvoudig, als je de autoriteit van je ouders wist te omzeilen. Zo worden anarchisten gevormd.

Op school waren jongens en meisjes gescheiden, jongens boven, de meisjes beneden, zoals in de maatschappij waar wij naar werden gevormd en de gang van zaken thuis. Ik keek echter niet naar beneden, maar uit het raam, waar vogels vrolijk fluitend van tak op tak sprongen en soms wat rondvlogen. Later kwam ik er achter, dat vogels de laatse dinosauriers zijn. Dat maakte mij toen weinig uit, ik wilde vrij zijn, net als deze kleine schijnbaar vrolijke dieren.

Ik was een spaarzaam, verlegen mannetje, erg gesteld op mijn eigen afgesloten wereldje, mijn wensen waren meest materieel, maar binnen de perken. Zo wilde ik graag een wapen. Ook beschikte ik over een zeepkist, een duw-autootje gemaakt van planken en kiderwagenwielen. Dus ruilde ik eens mijn zeepkist voor een defect jachtgeweer, dat een vriendje gevonden had in een geparkeerde vrachtauto. Later kocht ik van gespaard zakgeld een echt FBI pistool met klappertjes van die ronde rode plastic mini-bakjes met een kruid laagje. Ik droeg hem in mijn binnenzak en achtervolgde oudere verdachte mannen op de Schiedamse weg. Onderweg zocht ik de beschutting van portieken.

Andere grote liefdes waren langdurige winters met ijshutten, of lange zomers met oneindige verkennings tochten, honkbal kijken op Vreelust, waar Sparta speelde. We klommen over de hekken en lagen onder de grote tribune te kijken naar Hamilton Richardson, de Amerikaanse homerunner, die daar speelde. Een van de meest bezochte plekken was behalve de rivier de Schie, de Gilda snoepfabriek in de Spaanse Polder, waar afvalcontainers stonden vol met afgekeurd snoep, honderden kilo’s!

De geur van de Schie was die van dode vis en alg., het pondje naar de Beukelsweg werd met enorme houten klossen door de kapitein zelf naar de overkant getrokken, daar stapte je dan op lijn 1, die via Diergaarde Blijdorp en de Bergselaan naar het Lisplein reed. Wij stapten dan uit op de hoek van de Rodenrijselaan en leipen eerst naar de Bergweg waar Oma en Opa Pieterse woonden. Daar ontdekte ik al jong de stripboek verzameling van mijn oom Ben, Suske en Wiske, de Rode Ridder, Kuifje!

Suske en Wiske was de eerste stap naar mijn voorliefde voor Fantasy en Science Fiction, later gevolgd door de Horror van H.P Lovecraft en Clark Ashton Smith. Toen lezen een feit was ging ik iedere week naar de bibliotheek en las minstens drie boeken per week, tot de biliothecaresse mij zei, dat het tijd werd naar de volwassen afdeling te verhuizen, aangezien ik alles gelezen had. Lezen was mijn ding.

Behalve strips en SF las ik veel boeken over goochelen en bestudeerde het occulte, paranormale wetenschappen etc., mijn interesse ging verder uit naar de ingewikkelde Natuurkunde, Astronomie, gedreven door de Apollo lanceringen richting Maan. Ook de Prehistorische Biologie n.a.v. Darwin trok enorm, bij gebrek aan God en Vaderland. Ik heb nooit iets gehad met naties en ben ook nooit trots geweest op mijn Nederlanderschap, ben zonder geloof opgevoed en heb het ook nooit gemist.

Spangen was mijn wereld en perfect in balans tot de verhuizing naar Hillegersberg in 1968. De verandering was enorm, de mensen totaal anders, van standaard arm naar burgelijk bemiddeld en zuinig, In een klap werd mijn territorium verkleind van de wereld buiten naar mijn studeerkamer, waar ik mij twee jaar opsloot, tot ik via de gitaarlessen in contact kwam met Peter, een overijverige banjo speler die altijd lachte en door zijn strenge opvoeding al jong had geleerd te liegen en te bedriegen! In de zelfde tijd leerde ik Bert en zijn broers kennen, waarmee ik ‘s avonds voetbalde op Lommerijk.

Toen ik eens naar het ‘dorp’ trok om de duurdere Hliiegersbergenaars uit te checken.. Kwam ik bij Peter en op het plaatselijke schoolplein ontmoette ik Ronald en later Michel, de plaatselijke hashdealer.. Ik was al eens high geworden, eenmaal in het Hilton hotel op een schoolfeest met “Earth and Fire”, de top-40 band met Jerney Kaagman, en daarna thuis met Bert op weed van Everts broer Pieter Jan uit Slikkerveer, die zelf verbouwde. Dat was natuurlijk gras vergeleken met de latere Skunk en Sensimilia, maar toen zeer verhelderend. Op school kocht ik later in de garderobe hash uit Chitral, Pakistan, wat ik liefst puur rookte of waar ik thee van zette, aangezien ik roken vies vond, net als koffie en bier.

Ronald werd uiteindelijk mijn beste vriend, waarmee ik menig drug-gerlateerd avontuur mee beleefde, ook de meisjes in Hillegersberg waren gewillig en er werd volop geexperimenteerd met sex, heavy petting noemde wij dat, dus alles behalve neuken. We begonnen een lokale jeugdbende genaamd “Hills ’71”. Fietsten op opoe-fietsen in legerjasjes met Che op de achterkant getekend, met als voorbeeld de bekende foto uit Cuba. We speelden allemaal mondharmonica en blowin’ in the wind van Dylan, kraakten ongebruikte garages en containers en hielden daar onze dope en sex feestjes. Later ontdekten we de alternatieve Jongerencentra als Villa op de hoofdweg, Eksit op de Eendrachtsstraat, Cafe de Twijfelaar en de ‘Turk’, een keldertje onder Turks restaurant ‘Son Mezar’ op de Mauritsweg, waar gastarbeiders Turkse hash verkochten en rookten…

In de zelfde tijd waren wij met vier ‘Hills’ naar Epe op de Veluwe gefietst en hadden daar Joop en Peperzak uit Leiden leren kennen, en vooral Peperzak’s LSD, California Sunshine heette het spul, waar ik gelijk een enorme fan van werd en mijn vrienden met mij! Tegen die tijd waren we 15-16 jaar en waren de ‘Hills’ een grote bende geworden, een netwerk van dealers, opstandige jongens en chickies, die dat allemaal heel interessant vonden. Ouders belden elkaar op om te waarschuwen voor onze jongens en op schoolstonden we allemaal op de zwarte lijst. Wij waren jong slim en sterk, en vol met jeugdige overmoed. Ook in de plaatselijk jongerencentra werden we scherp in de gaten gehouden, maar de softe sociale werkers waren allen oude hippies, een soort die te lief waren en waar wij standaard een hekel aan hadden.

Muziek was ook een belangrijke invloed, de piraten vooral ‘Radio Caroline’. Een Engelstalige zender die ‘s avonds en snachts hele Lp’s draaide van bands als Jimi Hendrix Experience, the Who, The Grateful Dead. Ook de Canterbury scene trok ons, bands als Caravan, Gong, Egg, Kevin Coyne, Soft Machine, die in Nederland vrijwel onbekend waren trokken ons enorm. Lokaal waren Super Sister en Kayak favorieten, maar ook folk en blues trok, CCC inc. en de Hobo String Band. Internationaal was voor mijzelf vooral de Dead en de zwarte blues het summum van cultuur. Lightning Hopkins, Brownie McGee and Sonny Terry bijvoorbeeld, Delta Blues.

Op een gegeven moment werd de ‘Hills versterkt door Sam, een Indo, die erg goed blues speelde op zijn electrische gitaar. Ik maakte een deal met hem, hij leerde mij de blues en ik hem klassiek gitaar, wat ik al een jaar of 6 studeerde, we werden er allebei betere gitaristen van. Ik kwam in contact met de bottle-neck en open stemmingen, bijv. een gitaar in Em7, waar je dan alleen met de bottle-neck over heen hoefde te schuiven om de meest authetieke blues geluiden te produceren. Later kocht ik via Sam een oude Hofner basgitaar en leerde bas spelen. Dit alles gebeurde echter in de marge van ons overmatig druggebruik, de heroine had Rotterdam bereikt, en de jongeren centra maakten plaats voor diskotheken en louche nachtclubs, onze vriendinnen werden hoeren en wij junks. Onder invloed van de drugs en de kosten daarvan, werd crimineel gedrag gangbaar, en stelen, inbreken en berovingen waren aan de orde van de dag. Ikzelf raakte gespecialiseerd in het stelen van VW kevers met behulp van een broodmes, waardoor mijn horizon middels joyriding wred verbreed naar heel Nederland, Belgie en soms Duitsland.

Toch was het de gitaar en de muziek die wij maakten, die mij uiteindelijk weerhielden echt hopeloos verslaafd te worden, ik wisselde graag van drugs, tijdje speed, dan weer een paar maanden heroine, en altijd mijn voorliefde voor LSD, die mij weerhield van sleur, het sterkste element van oa. heroine-verslaving. Afkicken was ook nooit een probleem, dan speelde ik immers de mooiste blues en dacht aan mijn moeders uitspraak: ‘wie mooi wil zijn moet pijn lijden’. Dat gold kennelijk ook voor het leven van een muzikant. Dat ging ook wel fout, vooral bij de groten der aarde: Janis, Jimi en Brain waren al dood en mijn idool Peter Green was gek geworden van de LSD en tuinman geworden op een begraafplaats. Ikzelf vluchtte na een LSD-trip het land uit, weg van de heroine en de speed, weg van de neergaande spiraal, die iedereen richting een zekere dood zoog. Leven was mijn grootste kick, dus trok ik er met mijn gitaar op uit. Ondertussen was mijn 8 jaar durende klassieke gitaar studie achter de rug en ik had me voorgenomen nooit meer muziek van doden te spelen, en was zelf gaan zingen en liedjes gaan schrijven, acoustische folkpop songs en bluesgerelateerde rock. Straatmuzikant was mijn nieuwe roeping en liften de manier om de zon te zoeken, dat lukte na enige opstartproblemen, ik was erg verlegen als ik speelde, maar een lege maag doet wonderen. Binnen een maand zat ik aan de Costa del Sol in Spanje en speelde iedere dag op straat en had een redelijk inkomen, waar ik van naar Marokko reisde, tot twee keer toe, meestal in een jeugdhotel sliep en veel leuke vrienden maakte. Ik bleef daar 3 maanden, van januari tot maart 1977.

Ik werd verliefd op Conchita, een zigeunermeisje van 16, dat gespecialiseerd was in het stelen van toeristen, ook mijn vriend Maarten werd slachtoffer. Het was net de ochtend dat ik terug naar Nederland zou gaan, Ik leende haar de sleutel van de kamer die ik met Maarten deelde, om haar tas te halen. Zij ging er vandoor met al zijn geld, en liet mij smoorverliefd achter in Malaga, waar ik de hele dag depressief heb staan liften op weg naar Rotterdam. Ik dachte dat ik zes weken met haar had opgetrokken en LSD genomen, later bleek uit mijn kleine dagboekje, dat het om zes dagen ging!

Terug in Rotterdam 17 maart 1977, werd ik 21 en eindelijk volledig onafhankelijk lees: volwassen.

 (wordt vervolgd)

Witte Klaas is een onsterflijke Magier uit de oertijd die in Noordelijke streken met zijn 7000 onzichtbaar gemantelde maar overigens groene dwergen, die kinderen in de donkere dagen rond de zonnewende, verblijden met presentjes en zoetigheid.. Ook bekend als Sinterklaas of Santa Claus, Sao Nicolaos, Kerstman, Father Christmas..
(In thruth noone even knows “Witte Klaas” gender)
Later zijn er in verschillende culturen variaties ontstaan met elven of neger-slaven.. De echte Witte Klaas en zijn gorgo-twalken malen er niet om, het is voor hun slechts routine! het gaat om de kindersnoetjes ja toch!

Economische Groei is Belachelijk

Ja, groei en bloei, dan weer herfst en winter… Ik dacht aan Jerzy Kosinsky’s Boek Stappen, over die tuinman..
In de Economie en de Politiek kunnen ze wel weer een goeie tuinman gebruiken. Economische groei is natuurlijk belachelijk als die moet worden gecontinueerd, om de rente op staatsschulden te kunnen blijven betalen. Het houdt ergens op dan loopt de boel in de soep.. daar hoef je geen Econoom voor te zijn, maar dat ben ik toevallig wel! Aangenaam drs. Z. Zelfmans, media-econoom, overtuigd tegenstander van de “snelle” consumptiemaatschappij en de daarmee samenhangende Groeicultus. Groei gaat in Feite al steeds langzamer omdat die niet meer gemeten wordt als deel van het BNP (Bruto Nationaal Product) maar in %-en van de Groei zelf.
Deze Groei van de Groei is noodzakelijk om dit Economische systeem in stand te houden. Omdat de Rente op Staatsleningen meegroeit, moet er groei blijven, om die Rente te blijven te betalen en zo nog meer te kunnen lenen. Geld is papier en heeft niet echt veel waarde, ok het is luxe papier met gadgets en chips aan boord, maar niet waard wat er op staat. Het geld wat wij gebruiken in de moderne snelle consumptiemaatschappij is in feite een berg ongedekte cheques. Ook de consumptieartikelen die massaal aan de man worden gebracht, zijn gemaakt om zo snel mogelijk kapot te gaan of verouderd te zijn.. En dat allemaal voor een elite van kleingeschapen olifanten, die trachten te compenseren door macht te begeren, en mensen af te richten tot koop en werkvee, hebben ze zelf dan niet door, dat ze hun eigen tijd hier ook verdoen met onzin en bovendien hun eigen soort belazeren. Deze wereld waar wij serieus in proberen te leven is belachelijk georganiseerd, we zijn bezig met het leiden van een compleet zinloos bestaan, waar mensen hun paar kosmische minuten in deze tijd/ruimte verdoen met onzin en voortplanting, met als doel alleen het preserveren van de soort? In dat geval doen we het ook niet best, onze Groeizin heeft de voorraden van deze planeet al flink aangesproken, en de rest half vervuild, dus: Zinloosheid als Levensdoel?
Ben je jong en ben je slim.. Ga liever zg. ‘dom’ werk doen: boeren, telen, timmeren, zagen, bouwen, repareren, creeren, fysieke kunsten maken of koken.
Geld is papier en bestaat eigenlijk niet; een huis, een bord voedsel of een stuk fruit, een doek of een lied bestaan wel!
Ja tog?!

Professor Stone (Thermonuclear-Econometrist) University of Ukjavalla Greenland

Zebedeus Zelfmans, media -econoom
PS The dream is over, keep dreaming!

Located in the Province of South Holland, Rotterdam is in the west of the Netherlands and at the south of the Randstad. The population of the city proper was 603,425 in March 2010. The population of the greater Rotterdam area, called “Rotterdam-Rijnmond” or just “Rijnmond”, is around 1.3 million people. Rotterdam is one of Europe’s most vibrant and multicultural cities. It is known for its university (Erasmus), its cutting-edge architecture, its lively cultural life, its striking riverside setting, its maritime heritage and the Rotterdam Blitz.

But the essence of Rotterdam is its huge, modern port. The largest port in Europe and one of the busiest ports in the world, the port of Rotterdam was the world’s busiest port from 1962 to 2004, at which point it was surpassed by Shanghai. Rotterdam’s commercial and strategic importance is based on its location near the mouth of the Nieuwe Maas (New Meuse), one of the channels in the delta formed by the Rhine and Meuse on the North Sea. These rivers lead directly into the centre of Europe, including the industrial Ruhr region.

Rotterdam is the town I was born and live, it’s the place I know best in all the world, but I got a love/hate relation with this city.. Rotterdam is a mostly commercial city, with little eye for things I love like culture and arts, nature and environment. It is with all above, a dirty lowdown place with no respect for its inhabitants, but I’ll cope and hope one day I leave this godforsaken place! Love Mario

Professor Samuel Stone

Look out!

Ja je kan beter je kop houwen zei mijn grootmoeder zaliger en de duvel scheit op de grote hoop, zelf had zij een grote bek natuurlijk dat dan weer wel.. Het was een oerlelijk verkleurd etter, met een groot gevoel voor humor en onrecht, en door die combi levensgevaarlijk. Maar dat doe ik nooit he, ik hou nooit op namelijk!

Toch is het waar wat de oude Nietsche in zijn jonge jaren zei, wijsheid is omgekeerd evenredig aan het toenemen van het sacharijn! Ik vlieg nog steeds over het schaakbord en vraag me af of Pablo me kan verslaan? Ik ben eigenlijk niet sacharijnig genoeg om intelligentie te laten verdampen!..

Maar vandaag wou ik het toch even hebben over Mubarak, de Moslimbroederschap en het Plein van het eeuwige lijden, benevens de aard van de Egyptenaar.. Ik zat klaar met chips en cola, vorige donderdag het is nu 10 dagen later en er zit echt geen pit in hoor! Het gaat maar door.. Mubarak zelf, ja das toch een beetje een zielige oude man die gaat betalen voor zijn domheid dus rijkdom. Ik snap het ook niet, hoor, die man is daar al 30 jaar en dan zie je die door de jaren regelmatig op staatsbezoek/onderhandeling iig TV. Ik zie dat Poetin de baas is en Medvedev zijn slaafje bijv., zo zie ik ook al 30 jaar dat Mubarak niet echt een aardige vriendelijke man kon zijn.. Het Arabische werelddeel zei mijn vader vroeger al is de bakermat van modern kolonialisme, je zet ergens een vriend aan het roer en jij kan doe wat je wil, Jordanie, Egypte, Saoudie Arabie, Tunesie, Algerije. Dit om je belangen Olie/Israel te beschermen..

PS.