In Amsterdam is de “mislukte’ bouwvakker overleden, de lievige reus, die ten einde raad zijn leven als dichter heeft gesleten, omgevallen. Henk was een boerenjongen met dromen, hij begon ooit een blauwe maandag als stratenmaker en hoopte later een goede bouwvakker te worden.. Ja denkt U, wat is er met Streur, die heeft toch een hekel aan arbeiders en ja dat heb ik.. Ik kan niet tegen dat volgzame karakter van een leven met enige tegenzin! Dus eigenlijk is deze mislukte bouwvakker Henk uitstekend terecht gekomen.

Het vak van dichter is natuurlijk ook tweeledig, vaak hoor je van die lui dat ze zo gewoon waren gebleven en zo ontiegelijk goed konden zuipen, ja, deze Henk kon ook aardig zuipen. Zijn levenswerk was in feite een contaminatie in extremis, het proza dat hij weet aan de gedachten van een man die dement werd.. Volledig lachwekkend natuurlijk en een schop in de onderrug van menige demente medelander. Nee ik geloof dat ik niet overdrijf, als ik stel dat ons veel instortingsellende is ontvallen door de carriere problematiek van deze falende betonstorter!

 

Rust Zacht Henk

Advertisements

Bert

October 19, 2012

Hij kwam de afdeling op met zijn waterpaal en de zelfgenoegzame glimlach van een patient met een hoge overlevingskans. Ik heb galstenen sprak hij, wat heb jij? Ik heb alvleesklierkanker, hakte ik terug.. Ja eh .. lullig joh voegde hij mij toe!

Ik besloot hem niet zomaar te laten gaan, tja drie jaar terug kreeg ik galstenen, en sindsdien is het hard gegaan, darmkanker gelukkig verwijderd en genezen.. Oh zuchtte hij verbaasd een tikje bezorgd wel.. Ja en er gaat hier veel fout, door verkeerde medicijnen heb ik 2 jaar als een zombie geleefd, bovendien is daar later mijn halve lever door verwijderd..

Toen kwamen ze er achter dat de galstenen symptoom waren van een ernstig veretterde alvleesklier ontsteking, die vervolgens door verwaarlozing uitgroeide tot een kwaadaardige tumor met uitzaaiing in maag en longen.. Poe dat is wel heftig, stotterde hij, Ja, het schijnt vaker voor te komen en je voelt er meestal niks van.. tot het te laat is!

Oke en wordt je nu geopereerd? durfde hij te vragen, nee antwoorde ik, ik heb zo een gesprek met de specialist en de euthanasie-dokter. Ik hoop volgende week de stap te nemen voordat de pijnen echt ondraaglijk worden..

Met de schouders omlaag zakte de nieuwe patient af, hij sjokte hopeloos de gang in! Geintje riep ik nog, maar ik betwijfel of hij nog luisterde. De volgende dag hoorde ik dat Bert van de Euromast was gesprongen, Rust Zacht Bert