Bert

October 19, 2012

Hij kwam de afdeling op met zijn waterpaal en de zelfgenoegzame glimlach van een patient met een hoge overlevingskans. Ik heb galstenen sprak hij, wat heb jij? Ik heb alvleesklierkanker, hakte ik terug.. Ja eh .. lullig joh voegde hij mij toe!

Ik besloot hem niet zomaar te laten gaan, tja drie jaar terug kreeg ik galstenen, en sindsdien is het hard gegaan, darmkanker gelukkig verwijderd en genezen.. Oh zuchtte hij verbaasd een tikje bezorgd wel.. Ja en er gaat hier veel fout, door verkeerde medicijnen heb ik 2 jaar als een zombie geleefd, bovendien is daar later mijn halve lever door verwijderd..

Toen kwamen ze er achter dat de galstenen symptoom waren van een ernstig veretterde alvleesklier ontsteking, die vervolgens door verwaarlozing uitgroeide tot een kwaadaardige tumor met uitzaaiing in maag en longen.. Poe dat is wel heftig, stotterde hij, Ja, het schijnt vaker voor te komen en je voelt er meestal niks van.. tot het te laat is!

Oke en wordt je nu geopereerd? durfde hij te vragen, nee antwoorde ik, ik heb zo een gesprek met de specialist en de euthanasie-dokter. Ik hoop volgende week de stap te nemen voordat de pijnen echt ondraaglijk worden..

Met de schouders omlaag zakte de nieuwe patient af, hij sjokte hopeloos de gang in! Geintje riep ik nog, maar ik betwijfel of hij nog luisterde. De volgende dag hoorde ik dat Bert van de Euromast was gesprongen, Rust Zacht Bert

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: